बाई
तुमी लईच भारी शिकवायचा तवा.
सगळ गणित झ्याक वाटायच तवाच्याला
सगळी म्हणायची जिवन शिक्षण विद्यामंदीर मधलं शिकनं लई बेस्ट व्हणाराय आपल्याला.
बेस्ट म्हंजी सोविएटदेशच्या गुळगुळीत चित्रांगत.
लैबाई
तुमी लईच भारी शिकवायचा तवा.
सगळ गणित झ्याक वाटायच तवाच्याला
सगळी म्हणायची जिवन शिक्षण विद्यामंदीर मधलं शिकनं लई बेस्ट व्हणाराय आपल्याला.
बेस्ट म्हंजी सोविएटदेशच्या गुळगुळीत चित्रांगत.
पुस्तकांची लै भारी कवरं व्हणा-या त्या मासिकागत.
देवळात भरणा-या आपल्या शाळेत शिकलेली
वजन, मापे आन् परिमाणे ओळखाची वाटायची तवा.
हक्काच्या शिधापत्रीकेवरच्या धा गोष्टींतल्या साखर , ज्वारी पामतेलावर दुकानदार मालक गिचमिड वजन ल्यायचा
तो मंजी मोठा वजनदार माणूस असायचा तवा.
मध्यरात्रीला स्वातंत्र्यावेळचा स्वप्नाचा हात मागं व्हता तवा
२ लिटर,५ लिटर मापाचा रॉकेलचा कावळा सायकलवरच्या टाकीसकट ओळखीचा वाटायचा तवा.
लिटरमागं ४रु जास्त दिले की पांढरं रॉकेल मिळायचं कार्डाशिवाय.
सार्वभौम समाजवाद तवाच शिकलो बाई.
© प्रशांत पेडणेकर , दसरा २०१५
पण बाई खरचं सांगतो ९० चं साल संपलं
पेपरमधी पेरेस्रोयका ग्लास्तनोस्त वाचलं
आपल्याकडं खाऊजाचं वादळ आलं
आणि वाटलं सगळचं गुळगुळीत झालयं
जीवन शिक्शण नकोसं झालयं
प्रीस्कुल ला डिग्रीचे मोल आलयं
ट्युशनला एसीचं फँड आलयं
निळं रॉकेलही दिसंनास झालयं
आता मी १० मिंटाचं पेट्रोल घालवुन रांगेत गाडी पार्क करतो. पार्कींगचे पैसे भरतो व मॉलमधे जातो.
शिधापत्रीकेवरच्या १० जीवनावश्यक गोष्टी आता पावलीच्या असतात.
अन् बाकिचे बाराआणे जातात, गुळगुळीत वस्तुवर
डियो,शॉम्पू,कपडे पावडर, रूमफ्रेशनरच्या वासावर
२०० वाहिन्यातील जाहीरीतीनी सांगितलेल्या नव्या गरजावर.
रिबिनवर लिहीलेल्या वस्तूंसाठी स्वाईप करतो टेचानं.
अँडम स्मिथचा अदृश्य हात असतो माझ्या अन् बील बनवणा-या कंत्राटी कामगाराच्या हातामागे .
आता नविन परिमाणे शिकतो मी क्रिसील रेटींग , सेंन्सेक्स व टिआरपीची .
गुळगुळीत स्क्रिनवर ब्राउज करतोय आणि टॅक्स वाचवता वाचवता सबसिडी सोडायच ठरवतोय.
पण बाई थोडाफार चुकेन ,भुलेन गुळगुळीतपणाला तरीपण "उतनार नाही मातनार नाही" अशातही !सामाजिक , आर्थिक व राजनैतिक न्यायाचं संविधान अंगिकृत करेन
कारण विसरलो नाही!
तुम्ही दिलेलं जीवनशिक्षण योग्यअयोग्य, सत्यअसत्याच्या मापाच.
तुमी लईच भारी शिकवायचा तवा.
सगळ गणित झ्याक वाटायच तवाच्याला
सगळी म्हणायची जिवन शिक्षण विद्यामंदीर मधलं शिकनं लई बेस्ट व्हणाराय आपल्याला.
बेस्ट म्हंजी सोविएटदेशच्या गुळगुळीत चित्रांगत.
लैबाई
तुमी लईच भारी शिकवायचा तवा.
सगळ गणित झ्याक वाटायच तवाच्याला
सगळी म्हणायची जिवन शिक्षण विद्यामंदीर मधलं शिकनं लई बेस्ट व्हणाराय आपल्याला.
बेस्ट म्हंजी सोविएटदेशच्या गुळगुळीत चित्रांगत.
पुस्तकांची लै भारी कवरं व्हणा-या त्या मासिकागत.
देवळात भरणा-या आपल्या शाळेत शिकलेली
वजन, मापे आन् परिमाणे ओळखाची वाटायची तवा.
हक्काच्या शिधापत्रीकेवरच्या धा गोष्टींतल्या साखर , ज्वारी पामतेलावर दुकानदार मालक गिचमिड वजन ल्यायचा
तो मंजी मोठा वजनदार माणूस असायचा तवा.
मध्यरात्रीला स्वातंत्र्यावेळचा स्वप्नाचा हात मागं व्हता तवा
२ लिटर,५ लिटर मापाचा रॉकेलचा कावळा सायकलवरच्या टाकीसकट ओळखीचा वाटायचा तवा.
लिटरमागं ४रु जास्त दिले की पांढरं रॉकेल मिळायचं कार्डाशिवाय.
सार्वभौम समाजवाद तवाच शिकलो बाई.
© प्रशांत पेडणेकर , दसरा २०१५
पण बाई खरचं सांगतो ९० चं साल संपलं
पेपरमधी पेरेस्रोयका ग्लास्तनोस्त वाचलं
आपल्याकडं खाऊजाचं वादळ आलं
आणि वाटलं सगळचं गुळगुळीत झालयं
जीवन शिक्शण नकोसं झालयं
प्रीस्कुल ला डिग्रीचे मोल आलयं
ट्युशनला एसीचं फँड आलयं
निळं रॉकेलही दिसंनास झालयं
आता मी १० मिंटाचं पेट्रोल घालवुन रांगेत गाडी पार्क करतो. पार्कींगचे पैसे भरतो व मॉलमधे जातो.
शिधापत्रीकेवरच्या १० जीवनावश्यक गोष्टी आता पावलीच्या असतात.
अन् बाकिचे बाराआणे जातात, गुळगुळीत वस्तुवर
डियो,शॉम्पू,कपडे पावडर, रूमफ्रेशनरच्या वासावर
२०० वाहिन्यातील जाहीरीतीनी सांगितलेल्या नव्या गरजावर.
रिबिनवर लिहीलेल्या वस्तूंसाठी स्वाईप करतो टेचानं.
अँडम स्मिथचा अदृश्य हात असतो माझ्या अन् बील बनवणा-या कंत्राटी कामगाराच्या हातामागे .
आता नविन परिमाणे शिकतो मी क्रिसील रेटींग , सेंन्सेक्स व टिआरपीची .
गुळगुळीत स्क्रिनवर ब्राउज करतोय आणि टॅक्स वाचवता वाचवता सबसिडी सोडायच ठरवतोय.
पण बाई थोडाफार चुकेन ,भुलेन गुळगुळीतपणाला तरीपण "उतनार नाही मातनार नाही" अशातही !सामाजिक , आर्थिक व राजनैतिक न्यायाचं संविधान अंगिकृत करेन
कारण विसरलो नाही!
तुम्ही दिलेलं जीवनशिक्षण योग्यअयोग्य, सत्यअसत्याच्या मापाच.
© प्रशांत पेडणेकर , दसरा २०१५
No comments:
Post a Comment